Το διατροφικό πρόγραμμα της Jessica Alba για τέλεια σιλουέτα

Το διατροφικό πρόγραμμα της Jessica Alba για τέλεια σιλουέτα
 Η Jessica Alba διαθέτει ένα από τα καλύτερα κορμιά της showbiz, καθώς έχει ύψος 1,70 μ. και ζυγίζει μόλις 56 κιλά, αλλά αυτό φυσικά είναι αποτέλεσμα εντατικής γυμναστικής και σωστής διατροφής.
Δες παρακάτω μια ενδεικτική μέρα από το πρόγραμμα της διάσημης ηθοποιού:

Πρωινό

1 κούπα βρώμη με μούρα
Ομελέτα με 3-4 ασπράδια αβγών

Μεσημεριανό

170 γρ. στήθος κοτόπουλο, σαλάτα εποχής ή
170 γρ. τόνο σε νερό σαλάτα εποχής

Βραδινό

170 γρ. φιλέτο μοσχάρι ή κοτόπουλο ή γαλοπούλα
3 μικρές βραστές πατάτες
βραστά λαχανικά

Σνακ

1 χούφτα αμύγδαλα ανάλατα ή
1 κούπα ποπ κορν ανάλατο

Πηγή: govastileto.gr

Έλληνες επιστήμονες καταπολέμησαν τη νόσο Πάρκινσον σε πειραματόζωα

Έλληνες επιστήμονες καταπολέμησαν τη νόσο Πάρκινσον σε πειραματόζωα
 Έλληνες επιστήμονες ανακάλυψαν μια ουσία με την οποία πέτυχαν να θεραπεύσουν σε σημαντικό βαθμό πειραματόζωα (ποντίκια) που έπασχαν από τη νόσο Πάρκινσον. Αν και σε προκλινικό ακόμη στάδιο, η ανακάλυψη μπορεί μελλοντικά να αποτελέσει μια θεραπευτική οδό για τη συγκεκριμένη νευροεκφυλιστική πάθηση, από την οποία πάσχουν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον ερευνητή Δημήτρη Βασιλάτη του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών (ΙΙΒΕΑΑ), έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS).

Στην ερευνητική ομάδα συμμετείχαν επίσης άλλοι ερευνητές του ΙΙΒΕΑΑ (Α. Σπαθής, Δ. Ζιάβρα, Θ. Καράμπελας, Ζ. Κούρνια, Π. Aλεξάκος, Κ. Ταμβακόπουλος), καθώς επίσης του Τμήματος Επιστήμης Υλικών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (Δημοσθένης Φωκάς και Ξενοφών Ασβός), του Τμήματος Φαρμακευτικής του Πανεπιστημίου Πατρών (Σταύρος Τοπούζης) και του Τμήματος Φαρμακευτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών (Χριστίνα Δάλλα).

Στη νόσο Πάρκινσον, μια προοδευτικά επιδεινούμενη νευροεκφυλιστική νόσο, σταδιακά εκφυλίζονται οι νευρώνες του εγκεφάλου που παράγουν ντοπαμίνη, με συνέπεια την εκδήλωση των χαρακτηριστικών συμπτωμάτων, όπως του τρέμουλου, της αστάθειας, της ακαμψίας κ.ά.

Τα υπάρχοντα φάρμακα δεν αντιμετωπίζουν την ίδια τη διαδικασία της νευροεκφύλισης, αλλά προσπαθούν να αυξήσουν την ποσότητα ντοπαμίνης που λείπει από τον εγκέφαλο. Αυτό, όμως, με το πέρασμα του χρόνου είτε είναι αναποτελεσματικό είτε προκαλεί σοβαρές κινητικές κι άλλες παρενέργειες σχεδόν σε όλους τους ασθενείς. Θεραπείες που να προστατεύουν τους ίδιους τους νευρώνες που παράγουν ντοπαμίνη δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής, με συνέπεια η νόσος να παραμένει ανίατη, παρά τις μεγάλες προόδους στην κατανόηση της παθοφυσιολογίας της.

Οι ερευνητές εστίασαν την προσοχή τους σε μια πρωτεΐνη (Nurr1:RXRα) που απαιτείται για την ανάπτυξη και τη λειτουργία των νευρώνων που παράγουν ντοπαμίνη. Σχεδίασαν έτσι -έπειτα από πολλούς υπολογισμούς- ένα νέο χημικό μόριο με την ονομασία BRF110, το οποίο, ενεργοποιώντας την εν λόγω πρωτεΐνη, αυξάνει την παραγόμενη ντοπαμίνη στον εγκέφαλο.

Όπως έδειξαν τα πειράματα με τα ποντίκια, η θεραπεία όχι μόνο βελτιώνει τα συμπτώματα της νόσου Πάρκινσον χωρίς τις σημερινές παρενέργειες των φαρμάκων, αλλά ταυτόχρονα αποτρέπει την εκφύλιση των ίδιων των νευρώνων. Σύμφωνα με τους Έλληνες επιστήμονες, αυτό δημιουργεί ελπίδες για μια μελλοντική -τόσο νευροπροστατευτική όσο και συμπτωματική- θεραπεία, η οποία αφενός θα εμποδίζει την επιδείνωση της νόσου και αφετέρου θα απαλύνει τα συμπτώματα.

Τα επόμενα στάδια περιλαμβάνουν τη βελτίωση των υπαρχουσών χημικών ενώσεων σε υποψήφια κλινικά μόρια, τα οποία θα μπορούσαν να αναπτυχθούν στα επόμενα δύο με τρία χρόνια.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μια αποτελεσματική μέθοδος για να σας ακούει το παιδί χωρίς να φωνάζετε

Κάποιες φορές είναι από δύσκολο έως ανέφικτο να κάνεις το παιδί να σε ακούσει αν εκείνο έχει αποφασίσει ότι θέλει να «περάσει» το δικό του, ό,τι και να γίνει! Όμως, το κλειδί σε σύμφωνα με την Janis Norton, ειδική σε θέματα οικογένειας, βρίσκεται στον τρόπο που εμείς διαχειριζόμαστε την κατάσταση. Η μέθοδος που μας προτείνει ονομάζεται «Μην επαναλαμβάνεις στο παιδί αυτό που θες» και υπόσχεται σε κάθε απελπισμένο γονέα ότι θα καταφέρει να κάνει το παιδί του να το ακούσει.

Μια αποτελεσματική μέθοδος για να σας ακούει το παιδί χωρίς να φωνάζετε

Ακολουθούν  6 βήματα για… σίγουρα αποτελέσματα:

Βήμα 1ο: Σταματήστε ό,τι κι αν κάνετε, σταθείτε δίπλα στο παιδί και παρατηρήστε το

Αν δεν έχει μάθει να συνεργάζεται εύκολα και εσείς του ζητάτε να κάνει κάτι, χωρίς πρώτα να το πλησιάσετε και να του δώσετε την αμέριστη προσοχή σας, τότε πολύ δύσκολα θα σας ακούσει. Για παράδειγμα, όταν του λέτε ότι πρέπει να διαβάσει για το σχολείο ή να τακτοποιήσει το δωμάτιό του, το πιθανότερο είναι ότι απλώς εκτοξεύετε μια εντολή, χωρίς κι εσείς να σταματάτε τη δική σας δουλειά. Έτσι, φαίνεται ότι δεν παίρνετε στα σοβαρά τις οδηγίες που του δίνετε.

Βήμα 2ο: Περιμένετε μέχρι το παιδί να σταματήσει αυτό που κάνει και να σας κοιτάξει

Πρέπει να έχετε την προσοχή του παιδιού, πριν του δώσετε σαφείς οδηγίες για το τι θέλετε να κάνει. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι πρέπει να του φερόμαστε όπως σε έναν φίλο ή ακόμα και σ’ έναν ξένο- με την ίδια ευγένεια και με ακόμα περισσότερη υπομονή. Τα παιδιά πάντα ανταποκρίνονται πολύ πιο εύκολα σε μια φιλική και ήρεμη προσέγγιση κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να θυμάστε.

Βήμα 3ο: Πείτε του τι θέλετε να κάνει καθαρά, απλά και μόνο μία φορά

Το να του δώσετε τις οδηγίες μόνο μία φορά είναι εξαιρετικά σημαντικό. Αν επαναλαμβάνετε την «εντολή», το παιδί θα πάρει το μήνυμα ότι δεν χρειάζεται να κάνει όλα όσα το ζητήσατε με την πρώτη φορά. Αντίθετα, θα μάθει ότι έχει το περιθώριο να περιμένει μέχρι εσείς να αρχίσετε να ενοχλείστε, να νευριάσετε και εν τέλει να φωνάξετε.

Τα περισσότερα παιδιά θα συνεργαστούν από το τρίτο βήμα και μετά, εφόσον όμως έχετε ήδη ακολουθήσει τα δύο πρώτα βήματα. Ωστόσο, αν φαίνεται ότι δεν θέλει να μας ακούσει, τότε η λύση είναι το επόμενο βήμα…

Βήμα 4ο: Πείτε στο παιδί να σας επαναλάβει αυτό που του ζητήσατε με δικά του λόγια

Μόλις το παιδί περιγράψει με δικά του λόγια τι του ζητήσατε να κάνει, σημαίνει ότι σας έχει ακούσει, σας έχει προσέξει και το κυριότερο- σας έχει καταλάβει! Ακόμα κι αν φαίνεται περίεργο, είναι πολύ πιο πιθανό το να δεχτεί να κάνει αυτό που του είπατε, αφού ακούσει τον εαυτό του να το λέει δυνατά. Εφόσον το επιτύχετε, σημαίνει ότι είναι έτοιμο να «συνεργαστεί» μαζί σας.

Βήμα 5ο: Αναμείνατε εις το ακουστικό σας!

Για να του κάνετε απολύτως κατανοητό ότι περιμένετε να φέρει εις πέρας αυτό που του ζητήσατε, απλώς… περιμένετε δίπλα του: με τον τρόπο αυτό του δείχνετε ότι μένετε στη θέση σας, κυριολεκτικά και μεταφορικά, και ότι είστε αποφασισμένοι να μην αλλάξετε γνώμη και να μην λυγίσετε στο «όχι» του.

Βήμα 6ο: Πείτε «μπράβο» με σαφήνεια αλλά συγκρατημένα

Όταν δείτε ότι κάνει πράξη αυτό που του ζητήσατε, επαινέστε το, χωρίς όμως να το παρακάνετε. Έτσι, θα καταλάβει ότι είστε δίπλα του και ότι εκτιμάτε την προσπάθειά του, έστω και αν κάνει κάτι που ξέρετε ότι δεν το ευχαριστεί.

Πώς να επιβραβεύσετε έξυπνα το παιδί:

  • Οδηγώντας το στην κατεύθυνση που θέλετε, όπως για παράδειγμα:

«Πήρες τη ζακέτα σου και κάνει κρύο έξω!»: Ακόμα κι αν δεν το έχει φορέσει ακόμα, το οδηγείτε στο να το φορέσει.

«Έκανες καλή αρχή.»: Όταν δείτε ότι το παιδί έχει κάτσει στο γραφείο του και ετοιμάζει τα βιβλία και τα τετράδιά του για να διαβάσει.

  • Λέγοντας μπράβο για μια παρελθοντική, θετική συμπεριφορά:

«Χθες έκανες ό,τι σου ζήτησα, χωρίς να θυμώσεις.»

«Έχεις μάθει να κρατάς το δωμάτιό σου τακτοποιημένο. Εδώ και μια βδομάδα είναι καθαρό χωρίς να σε βοηθήσω!»

  • Ή για την απουσία αρνητικής συμπεριφοράς:

«Παρά το ότι δεν ήθελες να μαζέψεις το πιάτο σου απ’ το τραπέζι, το έκανες αδιαμαρτύρητα.»

*Η Norton κυκλοφόρησε σχετικό βιβλίο (μπορείτε να το βρείτε εδώ) που μας δίνει τα… φώτα της ενώ μέρος των προτεινόμενων μεθόδων της, μπορείτε να βρείτε και στο blog calmerparenting.co.uk, από το οποίο προέρχονται και οι παραπάνω πληροφορίες

ΠΗΓΗ:ΜΑΜΑ365

Χρησιμοποιείτε τη γλώσσα του σώματος για να επικοινωνήσετε με το μωρό σας

Χρησιμοποιείτε τη γλώσσα του σώματος για να επικοινωνήσετε με το μωρό σας
Η αρχική επικοινωνία μεταξύ του βρέφους και της μητέρας βασίζεται περισσότερο στη σωματική έκφραση. Όταν γεννιέται το μωράκι μας, ένας ενδεδειγμένος τρόπος να επικοινωνήσουμε μαζί του είναι μέσα από την οικειότητα, κατά τη διάρκεια της φροντίδας, καθώς και τις ώρες χαλάρωσης.

Το μωρό μας δεν μπορεί να καταλάβει τι του λέμε αλλά μπορεί να εναρμονιστεί πολύ καλά με τις εκφράσεις, τις χειρονομίες, τον τόνο της φωνής αλλά και από τη διάθεση που έχουμε. Για αυτό τον λόγο, είναι χρήσιμο να χρησιμοποιούμε μη λεκτικούς τρόπους προκειμένου να δημιουργήσουμε μία πολύ καλή σχέση επικοινωνίας μαζί του.
Όταν απευθυνόμαστε στο νεογέννητο μωρό μας και του μιλάμε, πρέπει να εξηγούμε με λόγια αυτά που κάνουμε, π.χ. τώρα η μανούλα θα σου αλλάξει την πάνα για να είσαι καθαρό και όμορφο. Προσπαθούμε πάντα να συνδέουμε τις ενέργειες φροντίδας με επαίνους π.χ. «είσαι το πιο γλυκό μωράκι».

Στους 8 μήνες περίπου, που αρχίζουν τα μωρά να κατανοούν το μη και το όχι, εάν κάνει κάτι που δεν το θέλουμε, πρέπει ο τόνος της φωνής μας να διαφοροποιηθεί, ώστε να φαίνεται πιο σοβαρός. Επίσης, όταν θέλουμε να επαινέσουμε το μωρό μας για ένα επίτευγμα του, θα πρέπει να του δείξουμε ότι χαιρόμαστε όχι μόνο με λέξεις αλλά με πραγματικό ενθουσιασμό.

Μερικές χρήσιμες συμβουλές για να χρησιμοποιείτε τη γλώσσα του σώματος με καλύτερο αποτέλεσμα είναι:

• Εάν το μωρό σας είναι αναστατωμένο πάρτε το αγκαλιά και μιλήστε του γλυκά
• Όταν αρχίσει να σας κοιτά στρέψτε όλη την προσοχή και το ενδιαφέρον σας πάνω του διατηρώντας τη βλεματική επαφή
• Όταν θέλετε να του ζητήσετε να κάνει κάτι φροντίστε να το κοιτάζετε στα μάτια ενώ του λέτε τι να κάνει
• Προσπαθήστε να έχετε την ίδια ταχύτητα και τον ίδιο τόνο φωνής με το μωρό σας, μικρές προτάσεις όπως «πάρε τη μπάλα», «φύγε από το παράθυρο»
• Δώστε του ξεκάθαρο μήνυμα και εναρμονίστε τα λόγια με τα συναισθήματα σας, «όχι, μη, σοβαρός τόνος φωνής, χειρονομία και μίμηση με δάκτυλο»

Συμβουλή Ειδικού:

Οι πράξεις πολλές φορές μιλούν πιο δυνατά από τα λόγια. Όταν θέλετε να δείξετε στο μωρό σας την αγάπη σας, συνδυάστε όλα τα μέσα επικοινωνίας, λέξεις, τόνος φωνής, εκφράσεις προσώπου, χειρονομίες, ενθουσιασμό κλπ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το παιδί σας θα πάρει το μήνυμα της αγάπης μας.

Πηγή: mandou.gr

Έρευνα-σοκ: Αναπόφευκτα τα δύο τρίτα των καρκίνων ακόμη και αν κάνεις υγιεινή ζωή!

Έρευνα-σοκ: Αναπόφευκτα τα δύο τρίτα των καρκίνων ακόμη και αν κάνεις υγιεινή ζωή!

Σύμφωνα με τους επιστήμονες οι καρκίνοι δημιουργούνται από τυχαία λάθη κατά τη διαδικασία αντιγραφής του DNA – Έτσι εξηγείται πώς κάποιος που δεν πίνει ή δεν καπνίζει μπορεί να πεθάνει από καρκίνο, λέει γιατρός και ερευνητής

Ακόμη και η υγιεινή ζωή δεν μπορεί να νικήσει τον καρκίνο. Σύμφωνα με αμερικανική μελέτη, τα δύο τρίτα των καρκίνων δεν μπορούν να αποφευχθούν ακόμη κι αν ο ασθενής έχει ακολουθήσει έναν σωστό και υγιεινό τρόπο ζωής. Σύμφωνα με τους επιστήμονες οι καρκίνοι δημιουργούνται από τυχαία λάθη του γενετικού κώδικα τα οποία προκαλούνται έπειτα από τη διαίρεση κυττάρων.

Σύμφωνα με τον γιατρό και ερευνητή Cristian Tomasetti από το Κέντρο Έρευνας Καρκίνου «Johns Hopkins Kimmel» των ΗΠΑ: «Είναι γνωστό ότι πρέπει να αποφεύγουμε το κάπνισμα, για παράδειγμα, για να μειώσουμε τις πιθανότητες πρόκλησης της εν λόγω ασθένειας. Αλλά είναι επίσης γνωστό ότι κάθε φορά που ένα φυσιολογικό κύτταρο διαιρείται και αντιγράφει το DNA του για να παράγει δύο νέα κύτταρα, κάνει πολλά λάθη. Αυτά τα λάθη είναι μία βασική πηγή των μεταλλάξεων που δημιουργούν τον καρκίνο. Κάτι που μέχρι τώρα είχε υποτιμηθεί».

Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Science, δείχνει ότι σχεδόν τα δύο τρίτα των καρκίνων που προκαλούν μεταλλάξεις οφείλονται σε λάθη κατά τη διαδικασία αντιγραφής του DNA φέρνοντας σε δεύτερη μοίρα την κληρονομικότητα αλλά και τους εξωτερικούς παράγοντες που συμβάλλουν στην πρόκληση της ασθένειας.

Η ανακάλυψη εξηγεί επίσης γιατί ο καρκίνος χτυπά συχνά ανθρώπους που ακολουθούν όλους τους κανόνες για μια σωστή και υγιεινή ζωή και που επίσης δεν έχουν στην οικογένεια ιστορικό της νόσου. Οι καρκίνοι που προκαλούνται από τη λάθος αντιγραφή του DNA μπορούν να συμβούν ανεξάρτητα «από το τέλειο περιβάλλον που μπορεί να ζει κάποιος», εξηγεί ο ερευνητής Bert Vogelstein, επίσης, από το Κέντρο «Johns Hopkins Kimmel».

«Πρέπει να συνεχίσουμε να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να αποφεύγουν περιβαλλοντικούς παράγοντες και τρόπους ζωής που αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να αναπτύσσουν καρκίνους που οφείλονται σε αυτά τα τυχαία σφάλματα αντιγραφής του DNA» συνέχισε ο ερευνητής.

ΠΗΓΗ:ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Ανάχωμα στις ουρές των νοσοκομείων

Διπλή παρέμβαση προκειμένου να αποσυμφορηθούν τα τμήματα επειγόντων περιστατικών στα δημόσια νοσοκομεία προωθεί το υπουργείο Υγείας. Σύμφωνα με το σχέδιο, τα τμήματα επειγόντων πρόκειται να αυτονομηθούν και να στελεχωθούν από εξειδικευμένους γιατρούς, ενώ προβλέπονται και 24ωρες εφημερίες σε 10 νοσοκομεία της Αττικής. Σημαντικό μέρος της ζήτησης θα απορροφήσουν και οι 239 Τοπικές Μονάδες Υγείας σε όλη την Ελλάδα.

 
Ανάχωμα στις ουρές των νοσοκομείων

Διπλή παρέμβαση για αποσυμφόρηση των επειγόντων στα δημόσια νοσοκομεία πραγματοποιεί το υπουργείο Υγείας.

Το πρώτο σκέλος περιλαμβάνει ενίσχυση της πρωτοβάθμιας (εξωνοσοκομειακής) φροντίδας. Θα υλοποιηθεί με ενίσχυση των δομών του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας (ΠΕΔΥ) και δημιουργία 239 Τοπικών Μονάδων Υγείας (ΤΟΜΥ) στον αστικό ιστό.

Το δεύτερο σκέλος προβλέπει αναβάθμιση των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) σε κομβικά νοσοκομεία, τα οποία σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος των εφημεριών. Δημιουργούνται αυτόνομα, διοικητικά και λειτουργικά τμήματα, στελεχωμένα από γιατρούς εξειδικευμένους στην επείγουσα φροντίδα.

Μέρος των 2.500 προσλήψεων που προγραμματίζονται για την Υγεία θα είναι στοχευμένες και θα αφορούν τα νέα ΤΕΠ. Το σχέδιο του υπουργείου Υγείας προβλέπει λειτουργία δέκα νοσοκομείων κορμού στην Αττική, τα οποία θα εφημερεύουν σε 24ωρη βάση. Στα νοσοκομεία αυτά θα λειτουργούν εξειδικευμένα τμήματα επειγόντων, τα οποία θα απορροφούν τη ζήτηση, ενώ τα υπόλοιπα νοσηλευτικά ιδρύματα θα λειτουργούν υποστηρικτικά. Οι δύο Υγειονομικές Περιφέρειες της Αττικής (1η και 2η ΥΠΕ) επεξεργάζονται σχέδιο λειτουργίας του νέου συστήματος, με στοχευμένες προσλήψεις.

Το σχέδιο περιλαμβάνεται ως πρώτη προτεραιότητα στους στρατηγικούς στόχους και άξονες παρέμβασης του υπ. Υγείας, με χρονική περίοδο εφαρμογής έως το 2020. Στο σχέδιο, που υπογράφει ο υπ. Υγείας Ανδρέας Ξανθός, γίνεται λόγος για την προνοσοκομειακή και την εντατική φροντίδα.

Σε αυτό επισημαίνεται η ανάγκη για αναβάθμιση της ετοιμότητας της επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας, μέσω της επιχειρησιακής και λειτουργικής ενίσχυσης του ΕΚΑΒ. Για τους ασθενείς που χρειάζονται εντατική θεραπεία προβλέπονται κλινικά κριτήρια εισαγωγής και παραμονής στις εντατικές.

 
Ανάχωμα στις ουρές των νοσοκομείων

Η έλλειψη συστήματος πρωτοβάθμιας φροντίδας και τμημάτων επειγόντων περιστατικών προκαλεί «ασφυξία» στα εφημερεύοντα νοσοκομεία. Οι γιατροί σε μεγάλα νοσοκομεία της Αττικής εκτιμούν πως το 70% των περιστατικών που εξετάζουν σε κάθε εφημερία θα μπορούσαν να είχαν εξυπηρετηθεί σε δομές εκτός νοσοκομείου.

Ενδεικτικό είναι ότι στην εφημερία του «Ευαγγελισμού» εξετάζονται 1.000 έως 1.500 ασθενείς και πραγματοποιούνται έως 250 εισαγωγές. Τα ελληνικά νοσοκομεία κατέχουν την τρίτη ευρωπαϊκή θέση σε επισκέψεις ασθενών, με 44,5 επισκέψεις ανά 100 κατοίκους.

Αυτό σημαίνει ότι περίπου 5 εκατομμύρια άνθρωποι συνωθούνται κάθε χρόνο στα τμήματα επειγόντων περιστατικών των δημόσιων νοσηλευτικών ιδρυμάτων, με τον συνολικό αριθμό των επισκέψεων στα εξωτερικά ιατρεία να ξεπερνά ετησίως τα 12 εκατομμύρια! Τα στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) δείχνουν πως η Ελλάδα απέχει σημαντικά από τον μέσο όρο του Οργανισμού (30,8 επισκέψεις ανά 100 κατοίκους). Η αναδιάταξη των «επειγόντων» αποτελεί προτεραιότητα για ευρωπαϊκές χώρες με συστήματα Υγείας υψηλών προδιαγραφών. Στη Δανία σχεδιάστηκε το 2013 και λειτούργησε το 2014 ένα νέο οργανωτικό πλάνο για τα επείγοντα.

Ως πρώτη ειδικότητα υποδοχής ορίστηκαν οι νοσηλευτές αντί των γιατρών. Οταν κριθεί πως ο ασθενής πρέπει να εξεταστεί από γιατρό, ενημερώνεται για τους χρόνους αναμονής ανά τμήμα. Ο ασθενής μπορεί, έτσι, να επιλέξει το τμήμα επειγόντων στο οποίο θα απευθυνθεί, περιμένοντας (εάν επιθυμεί) στο σπίτι του μέχρι να καλυφθεί ο προβλεπόμενος χρόνος.

Εχασε τη ζωή της γιατί ήταν χαλασμένος ο τομογράφος

Μια καρκινοπαθής φέρεται να έχασε χθες τη ζωή της κατά τη μεταφορά της από το Σισμανόγλειο στο «Αμαλία Φλέμιγκ» προκειμένου να υποβληθεί σε αξονική τομογραφία.

Οπως καταγγέλλει το προεδρείο της ομοσπονδίας εργαζομένων στα νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ), το πρόβλημα ξεκίνησε από το ότι ο αξονικός τομογράφος του Σισμανόγλειου ήταν χαλασμένος, αν και το νοσοκομείο εφημέρευε.

Η γυναίκα φέρεται να προσήλθε χθες το πρωί στα επείγοντα με σοβαρό πρόβλημα υγείας. Είχε βεβαρημένο ιστορικό και η κατάστασή της είχε επιβαρυνθεί. Οι εφημερεύοντες γιατροί έκριναν πως έπρεπε να υποβληθεί άμεσα σε αξονική τομογραφία. Λόγω βλάβης του μηχανήματος, η ασθενής τοποθετήθηκε σε ασθενοφόρο και διακομίστηκε στο γειτονικό «Αμαλία Φλέμιγκ» προκειμένου να κάνει την εξέταση.

Πολύτιμος χρόνος
Σύμφωνα με το προεδρείο της ΠΟΕΔΗΝ, αμέσως μετά την αξονική τομογραφία η άτυχη γυναίκα κατέληξε. Οι εργαζόμενοι υποστηρίζουν πως εάν λειτουργούσε ο αξονικός τομογράφος του Σισμανόγλειου, θα υπήρχε άμεση ιατρική αντιμετώπιση και η γυναίκα ενδεχομένως να ζούσε.

ΠΗΓΗ:ΕΘΝΟΣ

Αυτά είναι τα πέντε απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για τις μητέρες που θηλάζουν

Αυτά είναι τα πέντε απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για τις μητέρες που θηλάζουν
 Για τις μητέρες που θηλάζουν η ευθύνη είναι διπλή: Πρέπει να φροντίζουν να τρέφονται σωστά όχι μόνο τον ίδιο τους τον εαυτό αλλά και για το μωρό τους. Από πλευράς θερμίδων, οι ενεργειακές ανάγκες της θηλάζουσας μητέρας είναι ελαφρώς αυξημένες –περίπου 300-500 παραπάνω θερμίδες σε σύγκριση με το κανονικό– όμως οι θερμίδες αυτές πρέπει να είναι ποιοτικές, δηλαδή να προέρχονται από αγνά τρόφιμα υψηλής διατροφικής αξίας.
Πέντε είναι τα θρεπτικά συστατικά που ξεχωρίζουν και είναι απολύτως απαραίτητα και πολύτιμα κατά την περίοδο του θηλασμού.

1. Πρωτεΐνες: Είναι το «δομικό υλικό» των νέων ιστών που αναπτύσσει το μωρό. Η επαρκής πρόσληψη πρωτεϊνών θα εξασφαλίσει ότι ο οργανισμός του παιδιού είναι σε θέση να δομεί, να αναπλάθει και να διατηρεί τους ιστούς και τα όργανά του. Οι μητέρες που θηλάζουν χρειάζονται δύο με τρεις μερίδες (περίπου 65 γραμμάρια) πρωτεϊνών την ημέρα. Η αναγκαία πρόσληψη μπορεί να καλυφθεί συμπεριλαμβάνοντας μία υγιεινή πηγή πρωτεΐνης σε κάθε γεύμα (άπαχο κόκκινο κρέας, πουλερικά, ψάρι, γαλακτοκομικά, ξηροί καρποί, όσπρια, αυγά).

2. Σίδηρος: Η επαρκής πρόσληψη σιδήρου είναι απαραίτητη για να αποφύγει η νέα μητέρα την κόπωση. Για να καλύπτει τις ανάγκες του οργανισμού της σε σίδηρο, η διατροφή της πρέπει να περιλαμβάνει κόκκινο κρέας, πουλερικά, φυλλώδη λαχανικά με σκούρο πράσινο χρώμα και ενισχυμένα δημητριακά. Ιδιαίτερα για τις φυτικές πηγές σιδήρου (π.χ. σπανάκι) αναγκαίος είναι ο συνδυασμός τους με βιταμίνη C (π.χ. εσπεριδοειδή) για καλύτερη απορρόφηση.

Διαβάστε περισσότερα στο govastileto.gr

14 συγκλονιστικές φωτογραφίες καισαρικής

o τρόπος με τον οποίο γεννάς το παιδί σου δεν σε κάνει… λιγότερο μαμά ή λιγότερο γυναίκα. Με αφορμή ένα δυσάρεστο περιστατικό στην Αμερική, κατά το οποίο ένας φωτογράφος αρνήθηκε να απαθανατίσει με τον φακό του, τη γέννα μιας μαμάς που υποβλήθηκε σε καισαρική, μια ομάδα φωτογράφων απάντησε με το project “Birth becomes Her”. Μ’ αυτό τον τρόπο, θέλησαν, όχι να δείξουν την αντίθεσή τους σε όποιον δεν «εγκρίνει» την καισαρική αλλά και να αναδείξουν τη δύναμη των μαμάδων που γεννούν μ’ αυτόν τον τρόπο.

14 συγκλονιστικές φωτογραφίες καισαρικής

Δείτε ένα μέρος των συγκλονιστικών φωτογραφιών:

Η προετοιμασία…

Η στιγμή που όλα αλλάζουν 

Το πρώτο κλάμα: η ανακούφιση κάθε μαμάς!

Ακόμα κι αν δεν μπορείς να δεις το μωρό σου

Μια από τις πιο εντυπωσιακές φωτογραφίες καισαρικής

Όταν κάνεις τα πάντα για να αντικρίσεις το πλάσμα που έφερες στον κόσμο…

Το πρώτο άγγιγμα

Η πρώτη αγκαλιά

Η πρώτη συγκινητική φωτογραφία με όλη την οικογένεια

Η στιγμή του θηλασμού

Πηγές: Birthbecomesher.com και Huffingtonpost.com ΜΑΜΑ365

Εγκυμοσύνη: Τι επίδραση έχει η μουσική στο έμβρυο;

Κυριακή 12 Μαρτίου 2017, 07:15
Εγκυμοσύνη: Τι επίδραση έχει η μουσική στο έμβρυο;
Παλαιότερα πίστευαν ότι το παιδί συμπεριφερόταν σαν ξένο σώμα- και μάλιστα αντίθετα διακείμενο προς τη μητέρα του. Αλλά όταν μια γυναίκα είναι έγκυος σχηματίζει με το παιδί της ένα πολύ δεμένο ζευγάρι, παραμένοντας ωστόσο ο ένας διαφορετικός από τον άλλο. Δεν θα κατανοήσουμε τίποτα από τη μητρότητα εάν δεν λάβουμε υπόψη μας αυτό το αχώριστο ντουέτο. Το παιδί είναι το δίδυμο της μητέρας, ένα θυγατρικό κύτταρο που δεν έχει αποχωριστεί από αυτήν, μια προέκταση του σώματός της. Μέσω της εγκυμοσύνης της, η μητέρα ζει μια ανάμνηση, μια αναβίωση, όπου το μυστήριο της δικής της ζωής επανεμφανίζεται. Δίνει ζωή σε ένα μέρος του εαυτού της και το προσφέρει στο σύμπαν.

Το έμβρυο είναι ένα ανθρώπινο ον για το οποίο δεν έχουμε παρά μόνο καθήκοντα. Αυτός ο μικρός ανθρωπάκος, ο οποίος ακούει και αναγνωρίζει τη φωνή της μητέρας του, έχει αρχίσει να αφουγκράζεται τον κόσμο και διαθέτει τον δικό του ψυχισμό. Για την επικοινωνία μέσα στη μήτρα δεν διαθέτουμε κανένα μέτρο, αλλά πόσες μαρτυρίες! Οι έγκυοι κάνουν διάλογο αυθόρμητα με το παιδί τους, ερμηνεύουν τις κινήσεις του ως μηνύματα που γνωστοποιούν τις προθέσεις του και του απαντούν, συχνά με δυνατή φωνή. «Α, δεν είσαι ευχαριστημένος!», του λένε όταν, την ώρα που πέφτουν για ύπνο, αισθάνονται, από τις κλωτσιές και άλλες παράκαιρες κινήσεις, ότι εκδηλώνει μια επιθυμία για εγρήγορση… Και πώς αλλιώς θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε την προέλευση αυτού του τόσο έντονου δεσίματος αν όχι με βάση τη φωνή;

Ο ρόλος της φωνής

Η φωνή αποτελεί μεταβίβαση κάποιας συμπεριφοράς ή στάσης. Ειδικότερα, η φωνή της μητέρας είναι η ουσιαστική εγγραφή που συνοδεύει το ξεκίνημα της ζωής. Εκείνη πλάθει το σώμα του παιδιού, το ωθεί να πάρει τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, να προχωρήσει ή… να οπισθοχωρήσει. Η μητέρα, απευθυνόμενη στο μωρό της, διαμορφώνει το αυτί του, του δίνει την αρχική νότα «λα», βελτιώνει την ακοή του και κατά συνέπεια τον τρόπο με τον οποίο έρχεται σε επικοινωνία με τον κόσμο. Αν η φωνή δεν είναι θερμή, αν προσλαμβάνεται ως επίθεση, τότε εμποδίζει το παιδί να βρει το πολύ υψηλού επιπέδου πρόγραμμα που θα το βοηθήσει να μεγαλώσει και θα το εισαγάγει στη γλώσσα και στον κόσμο των ανθρώπων. Αν η φωνή είναι θερμή, συμπαθητική, καλοσυνάτη, τότε βοηθά αυτόν το μικρό ανθρωπάκο να μπει στη ζωή.

Η καθημερινή ζωή αλλάζει το ρυθμό και την ποιότητα της φωνής. Το έμβρυο είναι ευαίσθητο σε αυτές τις αλλαγές διάθεσης, σε αυτό το είδος μητρικής «μετεωρολογίας». Το στρες, οι εντάσεις, οι τυχόν δυσκολίες επικοινωνίας με το περιβάλλον, με τον σύζυγο, προκαλούν ορμονικές εκκρίσεις, οι οποίες φτάνουν και στο κυοφορούμενο έμβρυο. Εξ ου και η προστατευτικότητα που δείχνουμε προς τις μέλλουσες μητέρες.

Το στρες ενεργοποιεί στο σώμα τρεις τύπους αντιδράσεων: τη νευρική, την αιματολογική και την ενδοκρινολογική. Το νευρικό σύστημα εξαρτάται είτε από το υπολανθάνουν κομμάτι του εγκεφάλου είτε από το συμπαθητικό σύστημα. Η ροή του αίματος μεταφέρει (και διαλύει) ουσίες όπως η αδρεναλίνη. Οι αδένες αντιδρούν με αγχολυτικά, όπως η κορτιζόνη, που προσδίδουν ενέργεια, τροφοδοτούν τον μυϊκό τόνο και πασχίζουν να πολεμήσουν την κατάθλιψη. Αυτή η τρίτη οδός είναι λιγότερο γρήγορη, αλλά ευνοείται από μια ευρεία διάδοση στο σώμα.

Οι νότες… μιλούν

Η αντίληψη ότι το έμβρυο ακούει είναι πια γεγονός και δεν εκπλήσσει κανέναν. Οι αναλύσεις ενδομήτριων εγγραφών, όπως και οι μελέτες της συμπεριφοράς του εμβρύου σε ακουστικά ερεθίσματα, είναι πολλές.
Το έμβρυο ακούει, έχει ήδη από τις πρώτες μέρες της ζωής του τις πρώτες γνωστικές ικανότητες και τη δική του ψυχολογία. Πολλές είναι οι μελέτες για την επίδραση της μουσικής στα αυριανά νεογέννητα. Ήδη από το 1988 ο διευθυντής του τμήματος Μαιευτικής και Γυναικολογίας στη Μαδρίτη διαπίστωσε κινητικές αντιδράσεις στο άκουσμα των συμφωνιών του Στραβίνσκι ή του Βάγκνερ, καθώς και μια εμφανή χαλάρωση στο άκουσμα απαλών μελωδιών, όπως κάποιων κομματιών του Μπετόβεν. Υπό την επήρεια της μουσικής, οι ενεργειακές ικανότητες του εγκεφάλου δεκαπλασιάζονται.

Η συνείδηση διευρύνεται. Η αύξηση της ενέργειας που κερδίζει η μητέρα μέσω της μουσικής, τη βοηθά να ξεπεράσει τα συνηθισμένα που συνδέονται με την εγκυμοσύνη. Τα μπλοκαρίσματά της εξαφανίζονται, γίνεται ολοένα και πιο χαλαρή. Ο ρυθμός της καρδιάς και η αναπνοή αποκτούν έναν ήπιο ρυθμό. Το τοίχωμα της μήτρας χαλαρώνει αφήνοντας περισσότερο χώρο στο μελλοντικό μωρό. Μάλιστα, στη σύγχρονη εποχή βρίσκουμε τα μενταγιόν εγκυμοσύνης που κρύβουν μέσα ένα μικροσκοπικό μεταλλόφωνο (Bola) που με την κίνηση της μαμάς παράγει μαγικούς, ανεπαίσθητους ήχους. Τους χαλαρωτικούς αυτούς ήχους μπορεί να τους ακούει το μωρό στη μήτρα από την 20ή εβδομάδα της κύησης και μετά.

Η γυναίκα σπάει τις προσωπικές τις άμυνες, σχετικοποιεί τους υποκειμενικούς φόβους της, για να αφοσιωθεί εκ νέου στη νέα σχέση της με το παιδί της. Τα προβλήματα που σχετίζονται με την κατάσταση της εγκυμοσύνης (κόπωση, φόβος, άγχος, απότομες αλλαγές διάθεσης) μετριάζονται. Τοποθετημένη στο ίδιο ακουστικό σύμπαν με το μελλοντικό μωρό της, η γυναίκα βλέπει τη ζωή ρόδινη και ανακαλύπτει το νόημα της καταπληκτικής πράξης που ετοιμάζεται να φέρει σε πέρας: να δώσει ζωή σε ένα νέο άνθρωπο.

Πηγή: iatronet.gr

Μεγαλώνοντας με κατάθλιψη: Τα ανησυχητικά σημάδια

Η κατάθλιψη είναι μια ασθένεια, την οποία συνήθως «συναντάμε» στην ενήλικη ζωή. Κοιτάζοντας, όμως, πίσω στα παιδικά τους χρόνια, κάποιοι άνθρωποι θα συμφωνήσουν ότι δεν μεγάλωσαν με την χαρά που έβλεπαν να χαρακτηρίζει άλλα παιδιά. Γνωρίζοντας πλέον την σωστή λέξη που περιγράφει όλα αυτά που βίωναν τότε, οι παρακάτω πρώην ασθενείς, χτυπούν δυνατά το καμπανάκι στους γονείς, ώστε να βοηθήσουν το παιδί τους, προλαμβάνοντας μια κατάσταση που μπορεί να το στιγματίσει για πάντα.

Μεγαλώνοντας με κατάθλιψη: Τα ανησυχητικά σημάδια

Δείτε παρακάτω πώς ένιωθαν 12 ενήλικες ως παιδιά με κατάθλιψη και… αναγνωρίστε τα σημάδια!

«Κοιτάζοντας πίσω, θυμάμαι ότι ένιωθα διαρκώς ενοχές και δυσκολευόμουν να ταιριάξω με κάποιον. Ήμουν ένα πολύ ντροπαλό και επιφυλακτικό παιδί.»

«Έκλαιγα πολύ και δεν ήμουν τόσο χαρούμενη όσο τα άλλα παιδιά. Δεν είχα κίνητρα –δεν ήθελα ούτε μπάνιο να κάνω. Το δωμάτιό μου ήταν άνω-κάτω και έπαιζα μόνο μέσα στο σπίτι όλη μέρα. Δυσκολευόμουν να κάνω φίλους γιατί ήμουν πολύ ντροπαλή, και αυτό με οδήγησε σε άγχος (τα προβλήματα αυτά προκύπτουν συνήθως από κάποιο παιδικό τραύμα ή από περιβαλλοντικούς παράγοντες).»

«Δεν ένιωθα ποτέ αρκετά καλά, δηλαδή όσο κι αν προσπαθούσα, δεν ήμουν ποτέ όπως όλοι οι άλλοι, ειδικά όπως οι δύο μεγαλύτερες αδερφές μου. Μετά, τα συναισθήματα έγιναν πιο έντονα. Θύμωνα και τρελαινόμουν αμέσως, με το παραμικρό. Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι υπέφερα από κατάθλιψη μέχρι που ενηλικιώθηκα.»

«Κάθε φορά που σκαρφάλωνα κάπου ψηλά, π.χ. σε ένα δέντρο, και κοίταζα κάτω, σκεφτόμουν πόσο ωραία θα ήταν να βρισκόμουν κάπου ακόμα ψηλότερα για να πηδήξω. Δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο ανησυχητική ήταν αυτή η σκέψη.»

«Όταν ήμουν πολύ μικρή -στο Δημοτικό- δεν καταλάβαινα ποτέ γιατί όλα τα άλλα παιδιά ήταν τόσο χαρούμενα και τόσο ανέμελα. Όλοι οι άλλοι γίνονταν εύκολα φίλοι και διασκέδαζαν, όμως εγώ δεν ευχαριστιόμουν με τίποτα. Ένιωθα αβάσταχτη λύπη, ήδη από πολύ μικρή ηλικία. Τίποτα δεν με χαροποιούσε, δεν μπορούσα να κάνω ή να κρατήσω έναν φίλο, αμφισβητούσα διαρκώς τον εαυτό μου και ανησυχούσα για το κάθε τι. Αμφέβαλα για την ίδια μου την ύπαρξη καθημερινά, απλά δεν μπορούσα να νιώσω χαρά, και ήμουν πολύ μικρή για να καταλάβω ότι είναι κατάθλιψη.»

«Στην δική μου περίπτωση, δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ. Οι βαθμοί μου έπεφταν σταδιακά, χωρίς εμφανή λόγο. Δεν ένιωθα πια ενθουσιασμό για τίποτα. Άρχισα να απομακρύνομαι από όλους, δεν με ένοιαζε αν θα πάθω κάτι κακό. Απλά έμενα μακριά από άλλα παιδιά και μου ήταν εξαιρετικά δύσκολο ακόμα και να μιλήσω σε κάποιον. Σταμάτησα να φροντίζω τον εαυτό μου –κάποιοι άρχισαν να με κοροϊδεύουν γι’αυτό. Κατέληξα να έχω αυτοκτονικές τάσεις και για να το κρύψω, απλά φορούσα ένα ψεύτικο χαμόγελο που κάλυπτε όλα τα άλλα συναισθήματά μου.»

«Χάνεις όλους σου τους φίλους, κοιμάσαι όλη την ώρα, δεν θες να ξυπνήσεις, δεν θες να φας, δεν θες να κάνεις παρέα με τα άτομα που έκανες, δεν ακολουθείς κανένα πρόγραμμα, οι βαθμοί σου πέφτουν γιατί δεν σε νοιάζει πια, ζηλεύεις ή θυμώνεις με οποιονδήποτε δείχνει να είναι χαρούμενος.»

«Όταν πήγα στο Γυμνάσιο, ξυπνούσα το πρωί και έκλαιγα που έπρεπε να πάω στο σχολείο. Φοβόμουν όλη την ώρα. Ένιωθα τρόμο μπροστά στο διάβασμα και στις εργασίες που δεν ήταν δα και τόσο τρομερές. Κάποια στιγμή επιχείρησα να αυτοκτονήσω επειδή έφτασε η καταληκτική ημερομηνία παράδοσης μιας εργασίας που δεν είχα καν αρχίσει. Κοιτάζω στο παρελθόν και υπάρχουν χρονιές τόσο θολές που δεν μπορώ να τις θυμηθώ. Είμαι τυχερή που δεν έπεσα πάνω σε κανέναν ναρκομανή, γιατί είμαι σίγουρη ότι θα είχα καταλήξει κι εγώ έτσι.»

«Το μυαλό σου θα σου πει τα χειρότερα δυνατά σενάρια. Θα κάνεις σκέψεις κακές που θα σου λένε π.χ. ότι δεν σου αξίζει να ζεις ή να χαίρεσαι. Θα σου λένε να μην κάνεις τίποτα ευχάριστο. Η κατάθλιψη είναι ένας ζωντανός οργανισμός που προσπαθεί διαρκώς να σε ρίξει κάτω.»

«Ήθελα να πεθάνω από τότε που ήμουν 7 ετών. Έχω κρατήσει τα ημερολόγιά μου από τότε. Μπορεί να το είχα νιώσει και νωρίτερα, αφού από πολύ μικρός μου άρεσε να παίζω στο νεκροταφείο. Ξάπλωνα πάνω στους τάφους και ευχόμουν να πεθάνω. Ένιωθα πάντα μη επιθυμητός, σα να είμαι βάρος για όλους και κανείς να μη με θέλει γύρω του. Όταν προσπάθησα να το πω στους δικούς μου μού είπαν ότι υπερβάλλω, ότι είμαι πολύ ευαίσθητος, ότι παίζω θέατρο κι όλα αυτά ήταν μέσα στο μυαλό μου. Δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ, να κάνω τα μαθήματά μου… Μισούσα τον κόσμο και έτσι έφτιαχνα τον δικό μου κόσμο, μέσα στο κεφάλι μου. Ακόμα πηγαίνω εκεί μερικές φορές.»

«Φοβόμουν τα πάντα. Πολλές φορές τα «έκανα πάνω μου» στο σχολείο γιατί φοβόμουν μη τυχόν κλειδωθώ στις τουαλέτες. Μια φορά -δεν θα ήμουν 5 ετών- το έσκασα μόνη μου από το σχολείο και πήγα στο σπίτι γιατί απλά δεν άντεχα να είμαι εκεί. Και άρχισα σιγά-σιγά να κάνω κακό στον εαυτό μου: Να με χτυπάω με την βούρτσα των μαλλιών μέχρι που το κεφάλι μου μάτωνε –γύρω στα 8 ήμουν τότε. Αλλά δεν μπορούσα ποτέ να πω σε κάποιον πώς νιώθω. Ήμουν -υποτίθεται- η δυνατή που δεν έκλαιγε ποτέ. Διαγνώστηκα με κατάθλιψη στα 13 μου.»

«Δεν ήθελα να περνάω χρόνο με τους γονείς μου ή τους φίλους μου. Έμενα στο δωμάτιό μου και όλο διάβαζα για να αποφεύγω τους άλλους. Δεν πρόσεχα στο σχολείο, όμως οι βαθμοί μου ήταν καλοί, οπότε οι γονείς μου δεν ανησυχούσαν. Επίσης, μασούσα συνέχεια το μανίκι μου και τραβούσα διαρκώς τα χείλια μου.»

Πηγή: themighty.com

1 2 3 4