Γράμμα στα παιδιά μου για την πρώτη τους μέρα στο σχολείο

Απ’ τη μία αγχώνεσαι: Θα προσαρμοστούν; Θα είναι χαρούμενα; Μήπως τους λείψω; Μήπως πιεστούν; Απ’ την άλλη χαίρεσαι: μεγάλωσαν, κάνουν το πρώτο τους μεγάλο βήμα, αποκτούν εμπειρίες που δεν μπορείς να τους προσφέρεις. Αυτή είναι η πρώτη μέρα στο «μεγάλο» σχολείο: πιο… πρώτη και πιο αγχωτική για ‘σένα, παρά για το παιδί.

Γράμμα στα παιδιά μου για την πρώτη τους μέρα στο σχολείο

H blogger Leah Vidal, γράφει όσα σκεφτόμαστε:

«Αγαπημένα μου παιδιά,

Ανοίγοντας τα μάτια μου σήμερα το πρωί, η συνειδητοποίηση ότι ξεκινάτε μια νέα σχολική χρονιά σε ένα νέο σχολείο, με κράτησε όμηρο για ένα λεπτό. Σήμερα, ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στη νεαρή ζωή σας και, όσο κάναμε ό,τι κάναμε κάθε πρωί, σκεφτόμουν όλα όσα θα ‘θελα να σας πω. Όσα έχω ήδη πει καμουφλαρισμένα στις κουβέντες μας σχετικά μ’ αυτήν τη μέρα, αλλά ως μαμά δεν μπορώ παρά να νιώσω την ανάγκη να επαναλάβω στην περίπτωση που δεν μ’ ακούσατε την πρώτη φορά.

Όταν μπήκα αθόρυβα στο δωμάτιό σας και σας φίλησα απαλά για να ξυπνήσετε, ήθελα να σας πω ότι ξέρω πως είναι να είσαι “καινούριος”. Καταλαβαίνω το σφίξιμο στο στομάχι και το άγχος για το αν θα βρείτε φίλους. Πιστέψτε στον εαυτό σας. Εγώ πιστεύω.

Όταν τρίψατε τα μάτια σας και τεντώσατε τα μικροσκοπικά κορμάκια σας, ήθελα να σας πω, ότι καταλαβαίνω την ανησυχία σας για το αν θα βρείτε τον δρόμο σας –σωματικά και κοινωνικά. Θα τον ψάχνετε μια ολόκληρη ζωή. Μην τα παρατήσετε ποτέ.

Όταν στάθηκα στην πόρτα του μπάνιου κοιτάζοντάς σας να πλένετε τα δόντια σας, ήθελα να σας πω, ότι καμιά φορά το “καινούριο παιδί” βρίσκεται σε μειονεκτική θέση απλώς και μόνο επειδή είναι καινούριο. Ταυτόχρονα, όμως, το να είσαι το καινούριο παιδί είναι και ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Πείτε “ναι” στην περιπέτεια.

Όταν άπλωσα τα ρουχαλάκια σας, ήθελα να σας πω, ότι κάποια παιδιά ίσως δεν σας αποδεχτούν. Δεν πειράζει –εκείνα θα χάσουν.

Όσο έφτιαχνα το κολατσιό σας στον πάγκο της κουζίνας, ήθελα να σας πω, να “αγκαλιάσετε” αυτήν τη νέα εμπειρία με θετική ματιά. Στην αρχή θα είναι όλα διαφορετικά και λίγο τρομακτικά, αλλά πολύ γρήγορα θα γίνουν καθημερινά και οικεία. Είναι ο κύκλος της ζωής.

Όταν έβαλα ένα μικρό σημείωμα στο κολατσιό σας, ήθελα να σας πω να προσπαθήσετε να μην δείχνετε εντελώς νευρικά. Καμιά φορά, ένα απλό χαμόγελο μπορεί να είναι η αρχή μιας δυνατής φιλίας. Λένε, ότι μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Πιστεύω, ότι ένα χαμόγελο ισούται με τόσες και περισσότερες.

Όσο σας βοηθούσα να δέσετε τα κορδόνια σας, ήθελα να σας πω, ότι στην πραγματικότητα χρειάζεστε μόνο έναν καλό φίλο. Η ποιότητα είναι σημαντικότερη απ’ την ποσότητα.

*Φωτογραφία: gallinukkad.com

Όσο σας βοηθούσα να φορέσετε την τσάντα στους μικροσκοπικούς σας ώμους, ήθελα να σας πω, πως η καρδιά μου είναι χωρισμένη στα δύο. Απ’ τη μία, θέλω να σας κρατήσω σπίτι μαζί μου όλη την ημέρα, όπου θα μπορώ να σας αγαπάω και να σας προστατεύω κι απ’ την άλλη, θέλω να βγείτε στον έξω κόσμο και να αποκτήσετε εμπειρίες που εγώ δεν μπορώ να σας προσφέρω. Μη μεγαλώσετε πολύ γρήγορα. Ναι;

Όσο οδηγούσα πηγαίνοντάς σας στο σχολείο, ήθελα να σας πω να ακούτε όταν μιλάει ο δάσκαλος, όταν κάποιο παιδί συστήνεται στην τάξη κ.λπ.. Το να ακούτε είναι μία απ’ αυτές τις δεξιότητες που θα σας χρειαστούν φοβερά, μεγαλώνοντας.

Όταν σταμάτησα το αυτοκίνητο, ήθελα να σας πω να ακολουθείτε τους κανόνες και τις οδηγίες, αλλά να είστε πάντοτε σίγουροι ότι εκφράζεστε με τον τρόπο που θέλετε. Είναι καλό να λες τη γνώμη σου.

Όταν βγήκατε απ’ το αυτοκίνητο και σας έδωσα από ένα φιλί, σας αγκάλιασα και είπα: “Να είστε ο εαυτός σας και να θυμάστε πόσο πολύ σας αγαπάω. Θα περιμένω να μου πείτε πώς ήταν η μέρα σας το απόγευμα”.

Κατάλαβα, ότι αυτό ήταν όλο κι όλο αυτό που χρειαζόσασταν ν’ ακούσετε.

Με αγάπη,

Η μαμά.»

Πηγή: scarymommy.com

Εμείς, τα παιδιά μας και η τεχνολογία: Σκιτσάκια που λένε αλήθειες!

Η Ολλανδή κάτοικος Los Angeles, σκιτσογράφος και μητέρα τριών παιδιών, που υπογράφει ως Betje, έφτιαξε μια σειρά σκίτσων που περιγράφουν τη σχέση γονιών και παιδιών με την τεχνολογία. Εκείνα λένε εύκολα «βαριέμαι» όταν δεν υπάρχει μπροστά τους μια οθόνη. Εμείς, ακούμε, καταδικάζουμε, προτείνουμε διάφορα ωραία και παιδαγωγικά και μετά… επιστρέφουμε στο κινητό μας.

Εμείς, τα παιδιά μας και η τεχνολογία: Σκιτσάκια που λένε αλήθειες!

Ή κάπως έτσι.

Δείτε τα καρτουνάκια της και ταυτιστείτε με την ψυχή σας.

Επί ίσοις όροις…

Ό,τι και να πεις εσύ, θα βρουν τον τρόπο να κάνουν το δικό τους…

Όταν χαλάει το ίντερνετ:

Το μήλο, όμως, πέφτει κάτω απ’ τη μηλιά…

 

Πηγή: boredpanda.com

< παιδικο βιβλιο 0 0 0 «Μαμά, πώς γίνονται τα παιδιά»: 6 βιβλία για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση

Μεγαλώνοντας παιδιά, θα έρθουν πολλές, πολλές στιγμές που θα νιώσεις κάπως ανεπαρκής. Τα λέω καλά; Τα λέω ξεκάθαρα; Έπρεπε να το πω αυτό; Στην κορυφή της λίστας αυτών των στιγμών, βρίσκεται η θριλερική σκηνή-εφιάλτης όπου για πρώτη φορά το παιδί ξεστομίζει τη μοιραία ερώτηση: Μαμά, πώς γίνονται τα παιδιά;

«Μαμά, πώς γίνονται τα παιδιά»: 6 βιβλία για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση

Αν εσείς δυσκολεύεστε να δώσετε την απάντηση, τότε αφήστε ένα βιβλίο να τη δώσει. Απλώς επιλέξτε αυτό που ταιριάζει περισσότερο στην προσέγγιση και την αισθητική σας.

«Μα… τι μου συμβαίνει;»: Ένα βιβλίο για την ανάπτυξη και τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση

Bailey Jacqui

Με σύγχρονα, ζωντανά σκίτσα, απλή και κατανοητή γλώσσα και στοιχεία εκλαϊκευμένης βιολογίας, το best seller «Μα… τι μου συμβαίνει;», δίνει απαντήσεις σε αμήχανα ερωτήματα, όπως τι είναι η εφηβεία, πότε αρχίζει και τι αλλάζει στο σώμα και φωτίζει σκοτεινά –στο μυαλό των παιδιών- σημεία όπως τι είναι οι ορμόνες και τι σημαίνει παρενόχληση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Μάθετε περισσότερα εδώ.

«Η μαμά γέννησε ένα αυγό»

Cole Babette

«Λοιπόν» είπε η μαμά κι ο μπαμπάς «Νομίζουμε, ότι ήρθε η ώρα να σας πούμε πώς γίνονται τα παιδιά»

Το βιβλίο, με σκίτσα χαριτωμένα που διατηρούν κάθε επιθυμητή «αγνότητα» και λόγο απλό και χιουμοριστικό («Μόλις τα σποράκια βρεθούν στην κοιλιά της μαμάς, αρχίζουν τον Μαραθώνιο του αυγού. Ο νικητής κερδίζει το αυγό και τότε εκείνο αρχίζει να μεγαλώνει και να μεταμορφώνεται σε ένα μικρούτσικο μωρό.») δίνει απαντήσεις στην ερώτηση «Μαμά, πώς γίνονται τα μωρά;» και σας βγάζει με υψηλή αισθητική και σαφείς εξηγήσεις απ’ τη δύσκολη θέση!

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκης. Μάθετε περισσότερα εδώ.

«Θέλω να μάθω για το σεξ»

Ένωση Κλινικής Σεξολογίας της Ισπανίας

Όταν δεν ξέρεις πώς να απαντήσεις στην πιο αμήχανη ερώτηση που μπορεί να τεθεί στην… γονεϊκή σου σταδιοδρομία, τότε ποιος είναι καταλληλότερος να το αναλάβει από μια ομάδα επιστημόνων που ειδικεύεται σε θέματα κλινικής σεξολογίας; Μια τέτοια ομάδα Ισπανών, έγραψε το βιβλίο «Θέλω να μάθω για το σεξ», που με τρόπο τρυφερό και προσιτό λύνει κάθε απορία για το σώμα των δύο φύλων, τη γονιμοποίηση, την εγκυμοσύνη και τον τοκετό.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Μάθετε περισσότερα εδώ.

«Το δέντρο που κάνει μωρά»

Sophie Blackall

Όταν στον μικρό πρωταγωνιστή ανακοινώνεται ότι σε λίγο καιρό θα αποκτήσει ένα καινούριο αδερφάκι, αρχίζει εύλογα ν’ αναρωτιέται… από πού ακριβώς έρχεται; Έτσι, θα βαλθεί να μάθει ρωτώντας όλους ανεξαιρέτους τους μεγάλους που γνωρίζει  –απ’ τον παππού και την γιαγιά έως τον ταχυδρόμο και την baby sitter του. Με απολαυστική εικονογράφηση, γρήγορη πλοκή και κατανοητή γλώσσα, το «Δέντρο που κάνει μωρά» θα λύσει κάθε απορία περί σεξουαλικής αγωγής, απλά και ξεκάθαρα.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Μάθετε περισσότερα εδώ.

«Από πού έρχονται τα μωρά;»

(Ανοίγω τα παράθυρα και μαθαίνω)

Daynes Katie

Όποιος έχει συναναστραφεί έστω και ένα παιδί, ξέρει πολύ καλά ότι οι μικροί αναγνώστες λατρεύουν να ανοίγουν πορτάκια και παραθυράκια που κρύβουν εικόνες και εκπλήξεις. Στο βιβλίο «Από πού έρχονται τα μωρά;» δίνονται απαντήσεις για όλα τα ερωτήματα που ο μπαμπάς και η μαμά δυσκολεύονται να απαντήσουν, ανοίγοντας ένα-ένα τα παράθυρα του βιβλίου.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκης. Μάθετε περισσότερα εδώ.

«Οι περιπέτειες του Ηρακλή Μπιμπερό Νο1: Η σύλληψη»

Παπαθωμά Θεοφανία

Στη σειρά «Οι περιπέτειες του Ηρακλή Μπιμπερό» περιλαμβάνονται τρία βιβλία: Η σύλληψη, Η κύηση και Η γέννηση. Διαβάζουμε στο site των εκδόσεων: «Γεια σας! Είμαι ο Ηρακλής Μπιμπερό και θα σας διηγηθώ τις περιπέτειές μου. Μέχρι τώρα ήμουν ένα φωτάκι λαμπερό και περιπλανιόμουν αμέριμνος στο σύμπαν. Αλλά ήθελα να κατεβώ στη γη. Έτσι, διάλεξα τη μαμά μου και τον μπαμπά μου, τους έκανα να ερωτευτούν και… τσουπ! τρύπωσα μέσα στην κοιλιά της μαμάς μου. Πώς το έκανα αυτό; Πώς φυτρώνουν τα παιδιά στις κοιλιές των μαμάδων; Δεν ξέρετε; Εγώ ξέρω και θα σας το περιγράψω με κάθε λεπτομέρεια…».

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διάπλαση. Μάθετε περισσότερα εδώ.

ΠΗΓΗ:ΜΑΜΑ365

8 σκιτσάκια που μας θυμίζουν πόσο ανάγκη έχουμε τη μαμά μας!

Όσο είμαστε παιδιά, κάποιες φορές η φροντίδα της μαμάς μας γινόταν ακόμα και… ενοχλητική. Ποιο παιδί δεν αγανακτούσε όταν η μαμά του το έντυνε σαν κρεμμύδι για να μην κρυώσει στο σχολείο; Ποιο παιδί, όμως, δεν έτρεχε αμέσως στην αγκαλιά της για να βρει γιατρειά; Το Brightside δημοσίευσε 8 «αληθινά» σκιτσάκια που θα μας θυμίσουν πόσο καλύτερη είναι η ζωή με τη μαμά μας και πόσο απαραίτητη μας είναι, ακόμα και αν είμαστε πια ενήλικες!

8 σκιτσάκια που μας θυμίζουν πόσο ανάγκη έχουμε τη μαμά μας!

Το κλασικό «Ζακέτα πήρες;», που λέει ΚΑΘΕ μαμά, ακόμα κι αν έξω έχει 40 βαθμούς Κελσίου. 

Το ζεστό, σπιτικό φαγητό είναι ένα από τα πράγματα που μας λείπει όταν φεύγουμε απ’ το σπίτι. Βέβαια μετά, το αντικαθιστούν τα «σπιτικά» ταπεράκια. 

Η μαμά μας ήταν το πιο «γλυκό» ξυπνητήρι. 

Με έναν μαγικό τρόπο, ό,τι και να χάσουμε, η μαμά μας απλώς το «εμφανίζει». 

Όταν προσφέρεται να μας βοηθήσει με τη βαλίτσα, εννοεί να μας φτιάξει τη βαλίτσα. 

Όταν η μαμά μας έρχεται σπίτι, το ψυγείο είναι ΠΑΝΤΑ γεμάτο και εμείς δεν έχουμε κουνήσει το μικρό μας δαχτυλάκι…

Το καλύτερο το αφήσαμε για το τέλος. Η αγκαλιά της μαμάς είναι αυτή που τα γιατρεύει όλα, όσο χρονών κι αν είσαι ή ακόμα κι αν έχεις γίνει η ίδια μαμά…

Πηγή: Brightside.me